Geri Anasayfa

Detay

Klasik Şiirimizde Evlat Acısının Bir Yansıması Olarak Şairlerin Çocuklarına Yazdıkları Mersiyeler
(The Elegiacs Which Poets Wrote for Their Children in Our Classical Poetry as a Reflection of the Grief for One's Deceased Child )

Yazar : Özlem DÜZLÜ    

Türü : Telif

Baskı Yılı : 2011

Sayı : Volume 6 Issue 3

Sayfa : 1829-1839

Doi Number : 10.7827/TurkishStudies.2487

Bu eserin tam metnini indirmek için tıklayın

Özet
Klasik şiirimizin nazım türlerinden mersiyeler yaşanılan ölüm acısının şairlerce dışa vurumudur. Mersiyelerde ölen kişinin ardından duyulan üzüntü, ölümü algılayış gibi konularla bazı inanışlar, çeşitli olaylar, ölen kişi ve şairler hakkındaki kişisel bilgiler yer almaktadır. Mersiyelerde yer alan bu bilgilerden hareketle kişilere göre tasnif edilebilen mersiyelerin bir anlamda şairlerin şahsi tecrübelerini de yansıttığı söylenebilir. Biz bu çalışmamızda bazı şairlerin yaşadıkları acı bir tecrübe olan çocuklarının ölümü üzerine yazmış oldukları mersiyeleri inceledik.

Anahtar Kelimeler
Mersiye, ölüm, çocuk

Abstract
The elegiacs, which are versification kinds of our classic poem, are manifestation of being lived death pain by poets. The elegiacs have affliction for decedent, some beliefs with the subjects such as perception of death, varied events, also personal information about decedents and poets. According to this information in elegiacs, it may be said that elegiacs, which can be assorted in respect of people, kind of reflect the personal experiences of poets. In this study, we researched the elegiacs, which some of the poets wrote on their children’s death that was a suffering experience they had.

Keywords
Elegiac, death, child